Ba za a ba da rai madawwami ga waɗanda suke da’awar bin Yesu amma da saninsu suke ƙin yin biyayya ga dokokin da Ubansa ya umarta ba. Duk wanda ya ƙi Dokar Allah a wani ɓangare, ya ƙi ikon Allah gaba ɗaya. Dole ne kowane rai da yake son samun ceto da gaske ya ɗauki Asabar, kaciya, naman da aka hana, amfani da Tzitzit, gemu, da kowane umarni da muhimmancin da ya dace da su.
RA’AYOYI BIYU NA ƘARYA
Hujjojin da shugabannin Kirista suke amfani da su wajen ƙin yin biyayya ga Dokar Allah da aka ba mu ta wurin annabawa sun samo asali ne daga ra’ayoyi biyu na ƙarya.
RA’AYI NA ƘARYA NA 1: WATA HANYA TA DABAN GA AL’UMMAI
Na farko shi ne cewa Tsohon Alkawari domin amfanin Yahudawa ne, alhali Sabon Alkawari ya samar da wata hanya dabam ta samun ceto ga al’ummai. Ma’anar wannan ita ce, saboda wani dalili, al’ummai ba za su iya yin biyayya ga umarnan da aka yi musu biyayya tsawon ƙarnuka ba, har da Yesu da kansa, da iyayensa, danginsa, manzanninsa, da almajiransa. Wai al’ummai suna buƙatar hanya mafi sauƙi, wadda ba sai sun bi Dokar Allah ta har abada ba domin su sami rai madawwami.
Wannan imani na ƙarya ya yi watsi da gaskiyar cewa babu inda Yesu ya ambata a cikin Linjila huɗu cewa yana kafa sabon addini domin al’ummai. Da a ce abu mai muhimmanci haka gaskiya ne, da Kristi bai bar ko kaɗan na shakku a kai ba. Da ya koyar da shi da kalmomi bayyanannu, kuma a wurare da yawa, domin kowa ya fahimta.
Bugu da ƙari, babu inda sassan annabci na Tsohon Alkawari suka ce Almasihu zai zo ne domin ya ƙirƙiri sabuwar hanyar samun ceto ga al’ummai, wadda ba za a ƙara buƙatar yin biyayya ga dokokin Allah a cikinta ba.
Duk lokacin da annabawa suka yi magana game da al’ummai, suna bayyana abu guda sarai: Allah yana sa ran al’ummai su yi biyayya ga dokokinsa kamar yadda yake sa ran Yahudawa su yi musu biyayya. Ba fiye da haka ba, kuma ba ƙasa da haka ba.
- “Doka ɗaya za ta kasance ga ɗan ƙasar da aka haifa a cikinku da baƙon da yake zaune a cikinku” (Fitowa 12:49).
- “Dole taron jama’a ya kasance da dokoki iri ɗaya, waɗanda za su shafi ku da baƙon da yake zaune a cikinku; wannan farilla ce ta har abada” (Littafin Lissafi 15:15).
- “Baƙon da ya haɗa kansa da Ubangiji domin ya bauta masa, ta haka ya zama bawansa… kuma ya tsaya daram a cikin alkawarina, zan kawo shi ma zuwa tsattsarkan dutsena” (Ishaya 56:6-7).
Shirin samun ceto da yake nan a yau shi ne irin shirin da yake nan tun farkon duniya: mai zunubi, Bayahude ko Ba’al’umme, yana tuba daga zunubansa kuma yana tabbatar da cewa tubarsa ta gaskiya ce ta wurin ƙoƙarinsa da dukan ƙarfinsa ya yi biyayya ga dukan umarnan Allah. Ubangiji yana ganin zuciyarsa da sauyin halayensa, sannan kawai yake aika shi a wanke shi da jinin Ɗan Rago. Wannan shi ne shirin samun ceto mai ma’ana, domin shi ne gaskiya: “Ba wanda zai iya zuwa gare Ni sai Uban da ya aiko Ni ya jawo shi; Ni kuwa zan tashe shi a ranar ƙarshe” (Yahaya 6:44).
RA’AYI NA ƘARYA NA 2: KIRISTOCI SU BI MUTANEN DA SUKA YI WATSI DA DOKAR ALLAH
Ra’ayi na biyu na ƙarya shi ne cewa bayan Yesu ya koma wurin Ubansa, ikilisiyoyi na farko sun daina yin biyayya ga yawancin dokokin Allah, kuma ya kamata mu bi misalinsu mu yi haka. Wannan ra’ayin yana cewa wasu mutane sun zo bayan Yesu suka koya wa ikilisiyoyi cewa za a iya yin banza da umarni da yawa da Yesu da almajiransa suka bi da aminci, kamar kaciya, Asabar, naman da aka hana, da sauransu, ba tare da wata matsala ba, ga sababbin mabiyan Kristi.

Amma gaskiyar ita ce, Yesu bai taɓa gaya mana cewa bayan shi wasu mutane za su zo da sabon koyarwa game da ceto da ya kamata mu saurara mu kuma bi ba. Babu annabce-annabce a cikin Tsohon Alkawari ko a cikin Linjila huɗu game da wani da Allah zai aiko bayan Almasihu da sababbin koyaswa domin mutanensa. Kristi ya koyar da duk abin da muke bukatar sani game da yadda za a sami ceto. Kalmomin Yesu sun isa.
Allah bai taɓa umartar mu mu kwaikwayi tawayen mutane ba. Babu inda aka gaya mana mu bi waɗanda suka kauce zuwa rashin biyayya, ko da sun bayyana kusa da zamanin Kristi kuma suka yi da’awar suna da iko. Manzanni da almajiran da suka koya kai tsaye daga bakin Yesu sun kasance masu aminci ga umarnan da Allah ya riga ya bayyana ta wurin annabawa. Idan wasu sun juya baya daga wannan hanya daga baya, ba mu ne za mu bi kaucensu ba, sai dai mu bi Jagora da biyayyar da shi da kansa ya yi.
ABIN DA ZA KU GANI A WANNAN SHAFI
A cikin talifofin wannan shafi, za mu yi nazari dalla-dalla a kan umarnan da yawancin ikilisiyoyi suke watsi da su, ko su sassauta, ko su yi wa fassarar da za ta kawar da muhimmancinsu. Za ku ga cewa Dokar Allah ba nauyi ne da ba zai yiwu a ɗauka ba, kamar yadda aka koya wa mutane da yawa, amma hanya ce bayyananniya kuma adaliya. Allah bai ba da ɗaruruwan buƙatu masu rikitarwa domin ya kama rai a tarko ba. Umarnansa kaɗan ne, masu iko, masu hikima, kuma waɗanda waɗanda suke tsoronsa da gaske kuma suke son rai madawwami za su iya cikawa. Matsalar ba ta taɓa kasancewa cewa Allah ya nemi abu da yawa ba, sai dai mutane sun fi son sauƙin rayuwa a kan biyayya.
Rashin biyayya ga dokokin Allah yana kawo hargitsi a kowane fanni na rayuwa: tunani, gida, dangantaka, kuɗi, har ma da jiki. Amma waɗanda suka miƙa kai ga Dokar Allah mai iko su yi tsammanin ainihin abin da ya yi wa masu biyayya alkawari: albarka, kuɓuta, kāriya, da tagomashinsa a kowane fanni na rayuwa (Zabura 1:2-3). Umarnansa suna kawo tsari, daidaito, da zurfin salama ta lamiri mai tsabta a gabansa. Fiye da kome, suna kawo tabbacin cewa mutum yana tafiya a hanyar samun ceto. Bai kamata waɗanda da saninsu suke tsayayya wa Dokar Allah su yi tsammanin waɗannan abubuwa masu kyau ba. Ubangiji ba ya zuba mafi alherinsa a kan waɗanda suka ƙi ikonsa.